Preview 2: Matthijs van Nieuwkerk is te vroeg!

Matthijs van Nieuwkerk is een lobby begonnen in zijn eigen programma, om dit jaar NIET Bohemian Rhapsody op nummer-1 te hebben van de Top-2000. Hij heeft er genoeg van. Volgens mij ben je een jaartje te vroeg, Matthijs..! Zie onderstaande pagina uit het boek. Klik erop en je krijgt hem uitvergroot. Wie weet, geeft de oproep van Matthijs wel weer een zetje richting 'het mag allemaal wel weer eens veranderen in Nederland'. Weg uit de winter, let erop: de signalen gaan zich in 2010 opstapelen. Steeds meer mensen komen in verzet tegen de winterse tijdgeest, en vanaf volgend jaar zullen ze zich nadrukkelijk gaan manifesteren in de media.

sneak preview..

Nog een week, dan ligt het boek in de winkel. Om dat te vieren een sneak preview van een van de spreads uit het deel over kunst in het boek. Blijf terug komen, deze laatste week: er komt regelmatig een nieuwe sneak preview...

Het grote rijmen van heden en verleden

Mark Twain zei het al: de geschiedenis herhaalt zich nooit, maar heeft wel de neiging om te rijmen. Eigenlijk de mooiste quote ten aanzien van mijn boek. Ontwikkeling gaat in golven die te beschrijven zijn aan de hand van de analogie van seizoenen. En iedere lente rijmt op die ervoor. En dus rijmen rock en LSD (1968) op house en XTC (1990), rijmen punk (1977) en Eminem (2000) en ben ik niet de enige schrijver die krakers (1982) en jonge Marokkaanse Nederlanders (2005) op elkaar laat rijmen. Weten hoe? Lezen, dat boek.. Of komen, op de boekpresentatie van de Seizoenen van de Tijdgeest..

De toekomst komt in golven

Een nieuwe culturele lente komt vanzelf, na de huidige winterse tijdgeest. En we zetten hem zelf in beweging. Heb de laatste dagen weer erg veel optimistische zielen ontmoet. Ze werken hard aan een culturele lente, al noemen ze het zelf natuurlijk niet zo. Let maar eens op, volgend jaar. In mei in Carre: Het Circus der Gedachten. Dat wordt heel speciaal. Klik op de kop hierboven om door te linken. En vanochtend de enthousiaste Ruud Kempers gesproken, die gaat helpen om mijn boekpresentatie aan te kleden. Let op zijn doel: het milieuvriendelijker EN kwalitatiever maken van drukprocessen. Het kan. Er is een groeiende groep mensen die hun idealisme vertalen in concrete bedrijfsproposities. De golf groeit..

De presentatieplek is bekend: het wordt Spaces, Herengracht 124-128. Op zich ook al een gebouw van de toekomst, in dit geval het nieuwe werken. De uitnodiging komt zo snel mogelijk je kant op! Maar hou hem vrij, donderdag 26 november vanaf 17.30.

Tom twittert naar zijn boekpresentatie

Zeg ‘1969’ en de gemiddelde toehoorder schetst onmiddellijk een beeld van langharige hippies in een park die, volledig stoned en halfnaakt, euforisch staan te dansen in de regen op muziek van psychedelische rockbands. Het jaar staat symbool voor een periode van enorme culturele omwentelingen, protesten en seksuele vrijheden, voor ‘Woodstock’ en ‘De Maagdenhuisbezetting’. Denk daarentegen terug aan ‘1962’ en er komen hele andere beelden naar boven: aangeharkte tuintjes en keurige huiskamers, waarin vader de krant leest en moeder in een schortje rondloopt met een schaal zelfgebakken koekjes, terwijl de kinderen zoet Halma spelen. Hoe kunnen zulke uiteenlopende tijdsbeelden hun plek hebben in een en hetzelfde decennium?

De Seizoenen van de Tijdgeest beschrijft de golfbewegingen in de tijd en stelt dat ontwikkelingen binnen de cultuur in grote lijnen te voorspellen zijn. Het boek spint een rode draad door de cultuur van Nederland (muziek, kunst, maatschappij, politiek, film) en trekt die lijnen door richting de toekomst.

Zo begint de achterflaptekst van mijn boek.. Eindelijk ligt het bij de drukker. Nu hard aan de slag om de presentatie klaar te krijgen, voor de 26e..
Hardcore fans kunnen me nu ook volgen tijdens het Twitteren: www.twitter.com/tomkniesmeijer, of klik op de kop boven dit stukje

De Presentatie

De presentatie van mijn eersteling, de Seizoenen van de Tijdgeest, zal plaatsvinden op donderdag 26 november. Altijd spannend. Wil je erbij zijn? Stuur een mail naar info [at] deseizoenenvandetijdgeest. Het boek kun je natuurlijk alvast bestellen bij je boekhandel. Hoe eerder hoe beter.

Neelie als winterbode en Cohen's lente-idealen

Pauw en Witteman hebben zichtbare moeite om de tijdgeest te pakken. Neelie Kroes maakt ze een paar jaar geleden duidelijk dat herfst is overgegaan in culturele winter. Ze heeft Microsoft een recordboete gegeven en komt tekst en uitleg geven, maar Jeroen Pauw is meer geïnteresseerd in mogelijke belangenverstrengeling. Zijn Smit-Kroes en Bill Gates niet samen gesignaleerd in een restaurant? En wat doet ze wanneer Bill haar belt over de superboete? Kroes is niet onder de indruk. Ze trekt haar wenkbrauwen iets naar boven en reageert ijzig-koel: ‘Mijn taak is het behartigen van de belangen van de Europese markt. Meneer Gates heeft de regels overtreden en dus krijgt meneer Gates een boete. Of ik al dan niet vriendelijke omgang heb met meneer Gates staat daar volledig buiten. Ik ben ingehuurd om een taak te vervullen en dat doe ik waar dat nodig is. Meneer Gates mag mij daarna gerust weer bellen, mocht hij een relevante boodschap hebben.’ De interviewers blijven prikken, maar Kroes houdt haar pantser intact, weigert buiten de inhoud te treden en wint de strijd. Persoonlijke belangen, handjeklap en hijgerige roddels, het zijn onderwerpen voor de herfst. Taakinhoud, strakke regels en ethiek passen bij de winter. Kroes heeft dat eerder door dan Pauw en Witteman. Dat was een paar jaar geleden.
De laatste weken zie ik gasten opnieuw ‘bokken’. Ze nemen geen genoegen meer met beschuldigende, aanvallende vragen. Andere gasten springen voor Job Cohen in de bres, bijvoorbeeld: ze vinden dat enig respect voor de man met een nogal moeilijke baan wel op zijn plaats is en dat het gesprek een te negatieve toon heeft. Pauw en Witteman reageren verbaasd: hun journalistieke opvatting is ‘onthullen van de waarheid’ en daartoe proberen ze hun gasten te ‘vangen’. Pauw zegt zelfs zoiets. Maar de tijdgeest begint alweer te draaien. De afrekencultuur stuit op vermoeidheid. De waarheid is te genuanceerd om te vangen in een simpel ‘welles-nietes’. Cohen heeft een ideaal: ‘de boel bij elkaar houden’. Dat dat niet altijd even goed lukt, wil niet zeggen dat zijn ideaal verkeerd is. Alleen dat de dagelijkse praktijk weerbarstig is. De gasten confronteren Pauw en Witteman met hun wens meer aandacht te geven aan openingen voor opbouw en minder aan afbraak strategieën. De winter begint terrein te verliezen aan een nieuwe lente. Van mij mag het, ondertussen..