Onderwijs tussen winter en lente

Terwijl ik de laatste weken vooral schrijf over de eerste signalen van een langzaam groeiende ‘culturele lente beweging’, is de winter nog gewoon op volle kracht, met zijn begrenzing en reflectie. Zo is er stevige winterse reflectie op de staat van het onderwijs. Een hogeschool sluit ‘morele contracten’ met studenten. En de Volkskrant zet zelfs op de voorpagina dat ouders scholen ‘te soft’ vinden. Er moet meer ouderwets strafwerk gegeven worden. Boeiende discussie, vooral omdat een leraar alert reageert: “ik ben niet vies van straf. Maar dan wil ik dat ook ouders het gezag van de leerkracht accepteren, zodat mijn collega’s en ik niet zoveel tijd kwijt zijn met ons te verantwoorden.” Ben benieuwd of al die ouders, die meer dan het beste wensen voor hun kids, hun primaire woede-reactie kunnen inhouden als hun lieverdje straf heeft gekregen. En belangrijker: dat ze niet direct partij trekken voor het kind. Want dat is de grootste bom onder het gezag van leraren: ouders die beslissingen van de school tegen hun kinderen hardop in twijfel trekken: “dat mogen ze helemaal niet tegen jou zeggen!”. Zou er een verandering komen? Nieuwe autoriteit voor leraren, begrip voor hun positie, een andere kijk op opvoeding? Experts roepen dat kinderen aangeleerd moet worden dat ze niet altijd het 'heel speciale prinsje of prinsesje' zijn. Het merendeel van de kinderen is gewoon heel normaal, anders zou het woord speciaal geen betekenis hebben.. Ieder kind heeft wel zijn eigen unieke kracht en interesse, maar zonder de anderen kan hij niet. En dat moet niet alleen de kinderen zelf aangeleerd worden, maar ook de ouders. Ketendenken, het komt ook in het onderwijs langzaam op, en het zou wel eens een belangrijke vernieuwingsimpuls kunnen worden, de komende lente.

Nog even over die lente: hier en daar zie ik koerswijzigingen in de praktijk gebracht worden. De VARA bijvoorbeeld, gaat weer nadrukkelijker een progressief programmabeleid voeren. Onder meer oud-coryfee Marcel van Dam mag van leer trekken tegen het neoliberale systeem.En er komt een nieuwe site die de progressieve factor op het net moet versterken. Men wil het geen linkse tegenhanger van GeenStijl noemen. Ik ben benieuwd.

Tom ziet het einde naderen..

Een van de zorgen voor de toekomst van de mensheid zijn resistente gemutileerde bacteriën en virussen. Kan er over meepraten sinds bijna een week. Tot gisteren met enorme koortsen op bed gelegen. Ik geloof niet dat ik ooit zo ziek ben geweest. Maar ik heb dan ook weinig griep gehad in mijn leven. En iedereen natuurlijk meteen denken dat het Mexicaanse is. Nee hoor, ben al een maand terug uit New York. Enige voordeel: toen ik de dokter belde omdat ik steevast 39.95 of 39.97 bleef houden, werd ik gecomplimenteerd met het feit dat mijn weerstand nog goed werkt. En dan maar gewoon uitzieken. Ik ben altijd opgevoed met de idee dat je bij 40 graden koorts naar het ziekenhuis moet! Blijkbaar muteren niet alleen de virussen maar ook de kijk op koorts. Nog even een paar dagen vaatdoek en dan weer op mijn benen kunnen staan. Want dit gaat allemaal af van mijn laatste redigeer-tijd die ik voor mijn boek heb gekregen. Gelukkig was de feedback van de uitgever positief, dus moet het nog te doen zijn. Ik zie het einde snel naderen. Die van mijn deadline benauwt, die van mijn griep lucht op.

toekomstwortels

Toen ik in 2006 begon met schrijven van mijn boek (vandaag de cover besproken met de designer, wordt mooi!) moest ik continu uitleggen dat het winter was in de cultuur: begrenzen, bekrachtigen en reflecteren. Men zag het nog niet zo. Nu is iedereen het direct met me eens, wanneer ik begin over de winterse tijdgeest. Dus verleggen we ondertussen de aandacht maar alvast naar de eerste tekenen van lente in de cultuur: mensen die genoeg hebben van alle begrenzing in de maatschappij. In dat kader valt het warme pleidooi van Guusje ter Horst ten aanzien van de elite: kom in opstand tegen 'het platte, ongefundeerde ongenoegen'. Leuker is echter het verzet tegen alle beperkingen in het uitgaansleven van Amsterdam. Vanavond is er een protestmanifestatie van www.aiamsterdam.nl En hulde aan de imam in Eindhoven die het opnam voor een homo die gepest wordt en bij de man op bezoek ging om hem te steunen. De imam sprak eerder al met de jonge daders. "Ze begrijpen dat wat ze gedaan hebben niet kan. Ik heb hen verteld dat we in dit land moeten samenleven, elkaar respecteren en mensen vrij moeten laten. Ik wil dat ze hun excuus gaan aanbieden", zegt El-Ouazzani, die eerder dit jaar in Eindhoven op een forumavond sprak over homoseksualiteit en islam. Kleine signalen van nieuwe drang tot openheid. Nog even wachten, revolutionairen. De eerste geursporen van lente in de tijdgeest kun je dus ruiken, als je er gevoelig voor bent. Maar voordat we weer echt in nieuwe lentesfeer komen zijn we toch nog wel een goed jaar verder..

Boek naar uitgever

De eerste volledige versie van mijn boek ligt bij de uitgever. Nu maar even wachten op commentaar, dan volgt nog wel een aantal flinke inkort en bijpunt sessies, vermoed ik. Maar het grote ei ligt er in ieder geval en dat lucht op. Om de spanningsboog naar het uitkomen van het boek in november op te bouwen, zal ik zo nu en dan stukjes plaatsen, dan kunnen de liefhebbers vast voor-genieten.

Tom zoekt foto's

De laatste weken voor de deadline van mijn boek zijn ingetreden dus zit ik maar weer even in New York om in alle rust te kunnen schrijven. Klinkt als een paradox, maar het is wel waar. Als ik mijn tekst heb ingeleverd, komen de volgende onderwerpen op de agenda: welke illustraties wil ik in mijn boek? Die zijn duur, schijnt. Vandaar ook hier maar meteen een verzoek: misschien heb jij wel ergens een foto in je archief zitten die je in een boek over veranderingen in de tijdgeest geplaatst wilt hebben.. Laat het weten, of je die 'typische jaren 60,zeventig, 80, negentig of 00 foto' in je album hebt zitten die je wilt delen met het publiek! Ik heb er zelfs een hyves pagina voor geopend. Als je op de titel van dit berichtje hierboven klikt kom je er direct. Spannende tijden hier, de komende weken..

Drukke crisisdagen, maar het wordt vanzelf juni

Het is een druk voorjaar voor TKS. De crisis gaat enthousiast aan mijn deur voorbij tot op heden en waarschijnlijk ben ik een van de weinige ondernemers die daar met gemengde gevoelens naar kijkt: het is natuurlijk altijd fijn om gevraagd te zijn, maar mijn boek heeft een deadline in juni, en minder projecten betekent extra schrijftijd.. Je kunt nog zo lekker een half jaar naar Vancouver, Boston, Berkeley en Florida gaan, om daar ongestoord onderzoek te doen en te schrijven, uiteindelijk zit je gewoon toch weer in de drukte van het dagelijkse werk. Het zij zo, en het heeft zo zijn leuke kanten. Verleden week nog een erg interessant gesprek gevoerd met Ruud Koornstra, de oprichter van Tendris, een bedrijf dat investeert in wat ik noem 'gezonde groei denken': producten die het leven werkelijk beter maken en houden: bewust en milieuvriendelijk. Hij is de man die rondrijdt in een elektrische Lotus en een optimistisch verhaal houdt over de mogelijkheden van een nieuwe culturele lente. Hij is zeker een van de aanstichters van vernieuwing: verleden jaar hield hij alleen al 150 praatjes over zijn ideeën. En hij stelt dat de top van het bedrijfsleven in Nederland steeds vaker onderling spreekt over een nieuw platform voor zakendoen. Mooi. Tijdens een culturele winter spreken we, reflecteren we en herinterpreteren we. Het wachten is dus op het openen van de hekken die ons nog van een nieuw paradigma afhouden. Nog een of twee jaar geduld, zou ik zeggen, dan duiken we als schapen weer een culturele lente in, met zijn allen. Maar eerst ga ik nog maar even naar New York, om ongestoord te kunnen schrijven, vanaf half mei.

warm bath with manatee

Florida. America always feels like a warm bath upon arriving, and Florida has the temperature to match. To write, America is ideal. Loads of material about culture, Universities abound and everybody seems interested in culture and writings about it. While waiting for feedback from my publisher we went swimming with Manatees, or zeekoeien (sea cows), as we call them in Dutch. This was a lifelong wish of José and Thea, old friends that also were in Florida this week. Manatees are the least aggressive animals on the planet, though big (up to 6 meters), and we saw a few. Now back to the book, starting on the chapter about our current timeframe, a winter culture, and the last chapter, about the future. The text has to be finished by June, so lots of work to be done still.. Well, have a few weeks to go, here, will stay until April 4. I am not complaining, the life of a writer suits me well!