Search This Blog

Friday, January 2, 2009

Brief aan 2009

Een klein stukje van de 'brief aan 2009' die ik schreef in opdracht van het magazine IM. Mooi om 2009 mee te beginnen.. Het hele artikel kun je bij me opvragen.

"Goedemorgen, 2009. Je tijd is daar, maar blijf nog even lekker liggen, want je bent er toch een uit een rijtje van rustige jaren. De Volkskrant benoemde 2007 tot een van de saaiste jaren uit de geschiedenis en ook 2008 bracht weinig vernieuwing, ondanks een economische crisis. Eens in de zoveel tijd staat de tijdgeest als het ware in pauze-stand. Dat is ook goed zo: het geeft rust, na een zestal jaren van maatschappelijke ontwrichting, begin deze eeuw. Zo gaat dat met de cyclus van de tijdgeest: als ons culturele schip op drift raakt, gooien we massaal het anker uit, keren de toekomst de rug toe en richten ons, tijdelijk, op het verleden; op zoek naar vaste grond onder de voeten. Het begon met een rij canons, die nieuwe ijkpunten moesten opleveren ten aanzien van onze eigen geschiedenis en discussies over ‘normen en waar-den in ons land’. En ons kabinet wordt regelmatig verweten geen toekomstvisie neer te leggen maar daarentegen ‘de spruitjeslucht van de jaren vijftig’ terug te brengen, waarbij een vrouw in een gouden bikini al voor een relletje kan zorgen en er serieuze plannen ge-smeed worden om alle coffeeshops te sluiten. Nostalgische en restauratieve programma’s zijn volop in de mode. Eén blik op de hitparade illustreert dat: tieners Adèle en Duffy zin-gen als oude zielen het jonge publiek toe en haken aan bij de soul van de jaren zestig en ‘alternatieve’ bands als Franz Ferdinand en The Editors brengen vooral de jaren tachtig terug in de herinnering. Bij onzekerheid over de toekomst voelen we een grote behoefte om terug te kijken. Dat helpt om straks weer goed vooruit te kunnen zien.
Terugkijken en reflectie passen bij je, 2009. Daarin heb je goede vrienden in het verleden. Andere culturele pauze-periodes leidden tot opvallende revoluties. Ik denk bijvoorbeeld aan 1962: het jaar voordat de Beatles doorbraken en ook in Nederland een revolutionaire jongerencultuur, met elektrisch versterkt geluid en lang haar door alle maatschappelijke gezapigheid heen brak. In 1962 gaf nog niemand een cent voor de kansen van wat later de meest beroemde groep uit de muziekgeschiedenis werd; de hitparade stond vol met sentimentele of nostalgische meezingers van Rob de Nijs, Anneke Grönloh of de brave Cliff Richard. En wie kon in het cultureel weinig enerverende jaar 1987 al de hedonistische hegemonie van house- en XTC vermoeden? Vanaf 1989 viel niet alleen de Duitse muur maar stortte heel Nederland zich in culturele opening en experiment. Zie de doorbraak van commerciële televisie, internet, Sex voor de Buch, Paul Meijer-reclame en het neo-liberalisme van Paars. In de stilte bereidt zich de revolutie voor en alleen de zeer gevoeli-gen vangen de eerste trillingen op. De rest is nog in winterslaap."

1 comment:

anke said...

Yes, je bent terug! Doet u mij het hele artikel maar.